Hërb

Tarcza sercowa (centralna)

Tarcza główna jest obarczona mniejszą tarczą centralną (sercową).

Wizerunek: W polu błękitnym lew wspięty w dziesięć pasów srebrnych i czerwonych, w otwartej złotej koronie, ze złotym orężem (szponami) i językiem.

Tarcza główna

Tarcza jest czwórdzielna w krzyż, co oznacza podział na cztery główne pola.

Pole I (prawe górne): W polu srebrnym gryf wspięty czerwony ze złotym dziobem, szponami i językiem. 

Pole II (lewe górne): Tarcza dwudzielna w pas cięciem zębatym w trzy zęby. Pole górne czerwone, pole dolne srebrne.

Pole III (prawe dolne): Pole to jest wewnętrznie czwórdzielne w krzyż. W polach I i IV srebrnych widnieje krzyż prosty czarny. W polach II i III czerwonych znajduje się klucz srebrny ułożony w skos, piórem ku górze.

Pole IV (lewe dolne): W polu złotym trzy czarne lwy kroczące ułożone w słup (jeden nad drugim), z czerwonym orężem i językami.

Zewnętrzne oznaki godności (oprawa herbu)

Płaszcz heraldyczny: Tarcza spoczywa na rozłożystym płaszczu heraldycznym barwy czerwonej, który jest podbity futrem gronostajowym. Płaszcz jest przewiązany po bokach złotymi sznurami zakończonymi ozdobnymi chwastami (frędzlami).

Korona: Zwieńczenie całego herbu stanowi zamknięta złota korona. Korona jest wysadzana klejnotami i zwieńczona na szczycie błękitnym jabłkiem królewskim ze złotym krzyżem.